İstanbul Üçlemesi - 2 Koşar adım bir şeyler arıyormuşum da bu koridora gelince bulmuşum gibi adımlarımı yavaşlatarak kadına doğru yaklaştım. Araya bir sandalye boşluk bırakıp oturmadan önce, hemen hemen aynı acıları paylaşan ama birbirlerini tanımayan insanların yaptığı gibi ufak bir kafa selamı verdim. Hastanenin farklı bir biriminde olsak muhtemelen, “Geçmiş olsun, sizin neyiniz var?” diye başlayacak olan birbirinin acılarından güç alma seansları şükür ki bu birimde gerçekl

Devletlim giymiş gri takımları papyonu boynunu sıkmakta papyonu boynunu sıkmaktan dazlak kalmış kafası. suratında özenle atılmış ustura darbeleri kılı kırk yaran sabahlarda, sofradaki gereksiz yumurta düzeni İşte böyle sabahlarda benim sakallarım kirli ve dağınık saçlarım devletlim, işte böyle sabahlarda; Kars, Iğdır, Erzurum istikametine devam eden Yarım kalmış donuk otogar sigarası gibisin. Saat sabaha karşı üç buçuk. Değerli yolcularımız, Puslu hava ve gözleme kokusu Anlat

Geceleri boğularak uyanıyorum çoğu zaman. Google buna "anksiyete" diyor. Önce dahiliye uzmanına, ardından bir psikoloğa görünmem gerekiyormuş. Zaten son dönemde her şeye "anksiyete" diyorlar. Bense "pandemidendir" diyorum. Başka ne olacak ki zaten, bunca maske, bunca mesafe hepimizin sağlığını bozdu… Yani geçen iki senedir herkesi mi boğuyor bu mesafeler bilmiyorum ama ben boğularak uyanıyorum geceleri. Ama iyiyim, merak etme. Sabah uyandığımda ne hevesle süslenip sokaklara d