Sarıldığım Ağaç Gövdeleri

Elbet imzam vardır benim de alnımın yazısında

Kucakladım kıyısında dolaştığım uçurumu

Bunu ben istedim, şimdi her yanım boşluk

Üstelik yörüngemde asılı duran pergelin de ucu köreldi

Elime yüzüme bulaştırdım derdimi

Yani yıllardır besleyip büyüttüğüm acılar Ümran'ın yüzündeki bir damla kan etmiyor

Saçlarındaki kırıkların avucumda bıraktığı yaralar

Büyük bir utanç olup zerrelerime hükmedince

Anlıyorum bu yaşamak ne için var

Hep daha iyi bir ölüm için